ਉਹ ਦਿਨ ਵੀ ਕਿੰਨੇ ਵਧੀਆ ਹੁੰਦੇ ਜਦੋਂ ਰਿਸਤੇਦਾਰੀਆਂ ਚ ਚਿਠੀਆਂ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਸਾਂਝ ਹੋਇਆ ਕਰਦੀ ਸੀ ... ਸਾਈਕਲ ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਪਹਿਲਾਂ ਡਾਕਖਾਨੇ ਤੋਂ ਖਤ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣੇ...ਫੇਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਲਿਖੇ ਜਾਣੇ...ਭਜ ਕੇ ਉਸ ਲਾਲ ਬਕਸੇ ਚ ਪਾ ਕੇ ਆਉਣਾ ਵੀ ਇਕ ਮਜ਼ੇਦਾਰ ਕੰਮ ਹੀ ਦੇ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ....
ਬਈ, ਗਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜਿਸ ਸਪੀਡ ਨਾਲ ਮੈਂ ਇਸ ਬਲਾਗ ਨੂੰ ਲਿਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ...ਕਈ ਘੰਟੇ ਲਗ ਜਾਣ ਗੇ ...ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਕਾਪੀ ਤੇ ਹੀ ਲਿਖਣਾ ਪੈਣਾ ਏ....ਨਹੀਂ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰਾ ਲਿਖਣ ਵਾਲਾ ਮਸਾਲਾ ਹੀ ਭੁਲ ਜਾਏਗਾ...
ਲੋ ਜੀ ਸੁਣੋ ...ਬਤੀ ਬਾਲ ਕੇ ਬਨੇਰੇ ਉਤੇ ਰਖਣੀ ਆਂ...
कोई टिप्पणी नहीं:
एक टिप्पणी भेजें